woensdag 18 november 2009

Onderzoeksopzet week 2

Aanleiding
Het spel Guitar Hero is een wereldwijd succes gebleken. Overal spelen (met name mannelijke jongeren) mensen deze fascinerende game. Ik zelf ben ook bezweken voor het spel en werd nieuwsgierig naar de werking ervan. Waar ik het meest enthousiast over was, was dat er een hele gig werd gewijd aan een van mijn meest favoriete bands Tool. Er was voor deze band afgeweken van een normale gig en in plaats van je eigen karakter te zien optreden, verscheen er een soort psychedelische achtergrond vol met pastelkleuren en ogen. Als fan van Tool herkende ik dit meteen als zijnde ontwerp van het album Lateralus.

Vervolgens gebeurde er iets dat ik niet van mezelf verwacht had. Ik kreeg een afkeer van de nummers die Tool in de tracklist van Guitar Hero had staan. Door het commercieel maken van muziek die heel erg persoonlijk voor mij was, verdween de speciale ervaring die ik bij het luisteren van Tools muziek kreeg. Ik vond dit ontzettend jammer, en speel nu de nummers die Tool in de tracklist heeft staan niet meer. Dit heeft mij nieuwsgierig gemaakt naar het effect van games als Guitar Hero over de mening die de spelers over de muzikanten hebben. Want wat gebeurt er wanneer je favoriete band een eigen Guitar Hero spel krijgt?

Hierdoor heb ik besloten receptie onderzoek te doen naar in de invloeden van Guitar Hero: Metallica. Dit spel had op mij persoonlijk ook degelijk effect. Ik zag dit spel persoonlijk als een grote promotietruc en vond het erg boeiend om te zien hoe de band zichzelf als een soort metalgoden hadden neergezet. Na het spelen van dit spel is mijn mening over de band dus zeker beïnvloed. Maar hoe gaat dit in zijn werk bij andere mensen? Wat is bijvoorbeeld de mening over de band van mensen die de band niet goed tot helemaal niet kennen?

Objectkeuze

Ik heb dus besloten om het spel Guitar Hero: Metallica te gebruiken voor mijn onderzoek. In dit spel speel je een van de bandleden van Metallica. Omdat bij deze versie van Guitar Hero ook gebruik gemaakt kan worden van microfoon en drumset, is het ook daadwerkelijk mogelijk om in de huid van elk bandlid te kruipen. Deze mogelijkheden zal ik dan ook in mijn onderzoek meenemen. Het spel bestaat in totaal uit 49 nummers waarvan er 28 van de band Metallica zelf zijn. Hierbij gaat het mij alleen om de 28 nummers van Metallica en het materiaal dat verder bij het spel verkrijgbaar is. Zo krijgt de speler na het voltooien van bepaalde nummers de toegang tot beeldmateriaal over de band, waaronder live optredens en backstage opnames. Wanneer de speler een nummer perfect voltooid krijgt hij de mogelijkheid het nummer nogmaals te spelen met extra informatie die tijdens het spelen in pop-ups verschijnt. De speler krijgt hierbij informatie over de geschiedenis van het nummer, songteksten en informatie over de band zelf.

Na het aanschaffen van Guitar Hero: Metallica, heb ik gekeken naar alle mogelijkheden die het spel biedt. Ik stond verbaasd van de hoeveelheid informatie die je over Metallica krijgt. Vandaar dat ik dit spel aan nader onderzoek wil onderwerpen. De speler komt aan veel informatie bloot te staan en heeft dus de mogelijkheid hier een mening over te vormen. Bovendien krijgt de speler de toegang tot maar liefst 28 Metallica nummers, iets wat in de reguliere versies van Guitar Hero niet voorkomt. De enige Guitar Hero versie die ook zoveel aandacht heeft besteed aan een band is Guitar Hero: Aerosmith, die is uitgegeven in 2008. Deze wordt slecht ontvangen door gamers die geen fan zijn van Aerosmith. De band zet zichzelf neer als de beste band allertijden, wat door de spelers als irritant wordt ervaren. En de backstage ervaring, die bij Guitar Hero: Metallica wel is opgenomen, ontbreekt volgens de gamers. De reviews van Guitar Hero: Metallica tonen aan dat deze versie beter is voor niet-fans, omdat de moeilijkheidsgraad een stukje hoger ligt dan bij voorafgaande Guitar Hero versies. Voor mij rede genoeg om deze versie van een band Guitar Hero voor te schotelen aan mijn proefpersonen.

Formulering Vraagstelling
De vraagstelling is: ‘Wat is de invloed van het spel Guitar Hero: Metallica op de mening die de spelers van de band hebben?’.
Bij deze vraagstelling zal ik vooral de aandacht vestigen op het verschil tussen mensen die de band Metallica wel kennen en mensen die deze band niet kennen. Hierbij zal ik ook de strekking van de muziek zelf zo veel mogelijk buiten beschouwing proberen te houden en me puur te richten op het imago van de band zelf. Het verschil tussen het leuk vinden van de muziek en van de band zal ik hierbij gescheiden houden. Zo kan iemand bijvoorbeeld de muziek van een band leuk vinden, zonder de band leuk te vinden. En zo kan iemand een band leuk vinden zonder van de muziek te houden.

Maatschappelijk Belang
Het maatschappelijk belang van dit onderzoek is dat dit onderzoek kan fungeren als voorlichting voor bands die er aan denken muziekgames te gebruiken als marketingtool voor hun muziek. Voorgaande onderzoeken tonen aan dat de cd-verkoop stijgt wanneer een band verschijnt in de tracklist van een Guitar Hero game. Zo is de verkoop van het album Inhuman Rampage van de band DragonForce een aantal weken 126% gestegen na de release van Guitar Hero III: Legends of Rock.

Wat echter niemand nog heeft onderzocht is wat deze verschijningen voor gevolgen hebben voor het imago van de band. Een aantal rocklegendes zijn als personificatie verschenen in de Guitar Hero games. Denk hierbij aan Zack Wylde van Black Label Society, Ozzy Osbourne, Tom Morello van Rage Against the Machine en uiteraard de vier bandleden van Metallica. Wat hebben deze weergaven van rockhelden voor invloed op het beeld dan men van ze krijgt? Worden ze heldhaftiger of worden ze als antiheld betiteld, omdat ze zichzelf zo nodig weer willen geven binnen een game die niets met hun creativiteit te maken heeft? Het is tenslotte aan de speler om het nummer te produceren, de artiest heeft hier niets mee te maken, hij houdt de controller niet vast. Voor de artiest is het nuttig om te weten of zijn geloofwaardigheid en status als artiest juist verslechterd of verbeterd wanneer hij zich in een game laat weergeven.

Deze informatie kan ook als nuttig worden beschouwd omdat het aantoont hoe men over personificaties binnen games denkt. Het kan aantonen hoe serieus men denkt over de al dan niet echte personen die in games verschijnen. Dit geeft ook weer hoeveel invloed een persoon in een game kan uitoefenen, waardoor er ingespeeld kan worden op een groter publiek.

Wetenschappelijk Belang

Nog niet eerder heeft men onderzoek gedaan naar imagowisselingen door games zoals Guitar Hero en Rockband. Echter is er wel onderzoek geweest naar hoe de speler het ervaart om een artiest te zijn door het spelen van dit soort games. Hierbij stond echter centraal of de speler het spelen van de game ervaarde als zijn eigen creativiteit of als creativiteit van de oorspronkelijke artiest.

Ook is er onderzoek gedaan naar de invloed van deze games op de cd-verkoop van de bands die in de games verschijnen. Dit heeft slechts deels te maken met het veranderende imago van de bands en muziekgenres die in de game verschijnen.

Verder is er momenteel een discussie gaande over Guitar Hero vs. echt gitaar spelen. Er wordt hier onderzocht in welke mate het spel overeenkomt met het werkelijke en wat dit voor gevolgen heeft op het spelen van echte muziekinstrumenten. Deze onderzoeken tonen vooral aan wat een immense populariteit de spellen als Guitar Hero en Rockband hebben onder de tegenwoordige jeugd.


Theorie
Ik heb al theorieën gevonden van de onderzoekster Kiri Miller. Zij heeft vooral onderzoek gedaan naar de ervaring van de speler tijdens het spelen van Guitar Hero. Wat hieruit bleek was dat de gamers zich ‘gay’ voelen wanneer ze slechts een plastic gitaar in hun handen hebben, terwijl er volledig gitaarsolo’s uit hun speakers komen.

Ik verwacht dat de spelers van Guitar Hero: Metallica zich ook enigszins ‘gay’ zullen voelen na het spelen van de game. Aangezien ze in de game een van de personages van Metallica spelen, reflecteren ze dit gevoel op de artiest. Wanneer ze het personage spelen, voelen ze zich gay en dus krijgt het personage een homoachtige uitstraling.

Overigens blijkt uit hetzelfde onderzoek van Kiri Miller dat de spelers van Guitar Hero een grotere bewondering krijgen voor de artiest. Ze krijgen een beter beeld van de kunsten van de band en zien dan pas hoe moeilijk het eigenlijk is om een echt instrument te spelen. Ook zien ze door de simulaties van echte optredens hoe zwaar het eigenlijk is om een optreden te verzorgen. Hierdoor vergroot volgens Miller, die interviews heeft afgenomen bij de spelers, het respect voor de band.

Ik denk dan ook dat dit zal reflecteren in de mening over de band Metallica. Vooral door de backstage beelden die op het spel te vinden zijn zullen de spelers zich een goede voorstelling kunnen maken. Hierdoor zullen ze dus ook meer respect en bewondering krijgen voor de band zelf.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten